در سایر رسانه ها | بایگانی
به گزارش خبر گزاری تسنیم
ارزش انسان‌ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند
آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: از نگاه قرآن و اسلام بین زن و مرد تفاوتی نیست. ارزش انسان ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند.
به گزارش خبر گزاری آنا
آیت الله جوادی آملی: اگر خروجی نجف گرفته شود تمام حوزه‌های جهان تشیع می‌خوابد
آیت الله جوادی آملی گفت: در دیدار با آقایان شورای عالی مدیریت طرح کردم که اگر الان خدایی نکرده خروجی نجف را از ما بگیرند تمام حوزه های علمیه سراسر جهان تشیع خروجی ندارند.
به گزارش خبر گزاری حوزه
آيت الله العظمی جوادی آملی جامعه را با امر به معروف و خُلق حسن اداره كنيم
حضرت آيت الله جوادی آملی اظهار داشتند: وجود مبارك امام يازدهم مانند ائمه ديگر گرچه توفيق تشكيل حوزه علميه به صورت رسمي نداشتند اما با سيره علمي و عملي خود قرآن را به خوبی تفسير و مردم را به قرآن دعوت كردند.
به گزارش خبر گزاری شبستان
باور كنيم در كنار سفره امام زمان(عج) نشسته ايم
خبرگزاری شبستان: مرجع تقلید شیعیان گفت: این روزها ایام آغاز خلافت و ولايت مطلقه وجود مبارك وليّ عصر است! بهترين وظيفه منتظران، همان ادب است! ما بايد هر وقت كه حضرت(عج) ظهور كند، آماده باشيم .
به گزارش خبر گزاری شفقنا
دکترمرتضی جوادی آملی: قرآن کریم زمینه را برای آثار مکتوب در حوزه های مختلف علوم فراهم کرده است
قرآن که تبیان و بیان همه حقایق هستی است به نحو خاصّ خودش، زمینه را برای آثار مکتوب در حوزه‌های مختلف علوم بشر فراهم کرده است. حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی در بازدید خود از بیست و نهمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در محل غرفه مرکز...
به گزارش خبر گزاری شفقنا
حجت الاسلام والمسلمین دکتر جوادی آملی: علم اگر به ایمان و اعتقاد مبدل نشود جهل است
حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی در این دیدار در سخنانی به تبیین ویژگی ها و امتیازات مدرسه فکری آیت الله العظمی جوادی آملی پرداخت و بیان داشت: برای اسلام سه سطح در نظر گرفته می شود سطح عمومی، سطح خواص و سطح اخص؛ مانند اینکه روزه عوام را...
به گزارش خبر گزاری شفقنا
حجت الاسلام دکترمرتضی جوادی آملی: تقویت جایگاه مرجعیت راهکار جدی برای مقابله با گروههای منحرف در دین است
جت الاسلام والمسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی دراین مراسم، با بیان اینکه مرجعیت شیعی، حافظان دین هستند، تقویت جایگاه مرجعیت وبنیانهای شیعی درکشور ودیگر کشورهای اسلامی را راهکار جدی برای مقابله با گروه های منحرف وبدعت گذار در دین دانست....
به گزارش خبرگزاری مهر
اسلام را از جایگاه دانش، علم و حوزه های تخصصی ارائه کنیم
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی گفت: چهره تخصصی و عالمانه اسلام قابلیت این معنا را ندارد که کسی از آن سوء استفاده کند چون چهره تخصصی اسلام به شکل و فرم علم درآمده و هیچ کس نمی تواند به علم، آسیب بزند.
به گزارش پایگاه خبری اتقان نیوز
دیدار فعالان قرآنی استان تهران با حضرت آیت الله جوادی آملی
فعالان قرآنی استان تهران، شهریورماه با حضرت آیت الله جوادی آملی، مرجع عالیقدر شیعه، در روستای احمدآباد شهرستان دماوند دیدار خواهند کرد. بر اساس این گزارش، در این دیدار که به همت اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت استان تهران برنامه ریزی شده است، موسسات و...
به گزارش خبرنگاری تی نیوز
سخنرانی دکتر حمید پارسانیا در رونمایی از کتاب دکتر افروغ
شست رونمايي از دو کتاب «ديالکتيک و تفاوت» نوشته آلن نري با ترجمه دکتر عماد افروغ و کتاب «شرحي بر ديالکتيک روي بسکار» نوشته افروغ با سخنراني دکتر رضا داوري‌اردکاني، رييس فرهنگستان علوم، حجت‌الاسلام حميد پارسا‌نيا، عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي در...
ـــ ـــ



راه رسيدن و قُرب الي الله فراوان است، ولي بهترين، نزديک‎ترين و آسان ترين آنها نماز شب است: «إنّ الْوصُول إلي اللَّه عَزّ و جَلّ سَفرٌ لا يُدرَك إلّا بِامْتطاء اللّيل»؛ رسیدن به مقام قرب الهی، سفری است که جز با شب زنده داری و عبادت شبانه حاصل نمی شود.

بسم الله الرحمن الرحيم
 
تقرب به خداوند و آثار آن
در سوره مبارکه مطففين می خوانيم ﴿إنّ كِتابَ الأبرارِ لَفي‏ عِلّيّين ٭ و ما أَدْراكَ ما عِلّيُّون ٭ كِتابٌ مَرقومٌ ٭ يَشهدُه المُقرّبون﴾[1]؛ انسان وقتی به مقام مقربين رسيد، می تواند بسیاری از حقایق را مشاهده نماید. به عبارتی، انسان وقتي مقرّب شد، نه تنها وضع خودش را مي بيند، بلکه می تواند از اوضاع ديگران نیز باخبر شود.
قرآن کريم به طور کلی مردم را به سه دسته تقسيم می کند:
نخست: آنها که در بيراهه قرار دارند؛ و به اصطلاح «گمراهان» خوانده می شوند؛
دوم: آنهايي که در راه هستند، ولی هنوز به قله نهایی نرسیده اند؛ این دسته را به اصطلاح «ابرار» می نامند؛
سوم: آنها که قلّه را فتح کرده اند و جزء «مقربان» هستند؛
ابرار در اصطلاح قرآن کریم، به «اصحاب ميمنه» نیز مشهورند.[2] البته میمنه در اینجا به معنای دست راستی نیست، بلکه به معنای برکت داشتن است، زیرا از «يُمن» گرفته شده که به معنای برکت است. بنابراین اصحاب ميمنه، با یُمن و برکت مأنوس هستند.
بر اساس این آیه شریفه انسان وقتی جزء مقرّبان شد می تواند کتابِ ابرار را نیز مشاهده نماید، زیرا طبق آيه شریفه: ﴿إنّ كتابَ الأبرارِ لَفى عِلّيّين﴾[3]، می فهمیم که اولا ابرار و اصحاب یمن از دیگران برترند، و ثانیا کتابی دارند که در جایگاه ﴿عِلّيّين﴾ قرار دارد. البته راجع به اینکه «علیّین» چه جایگاهی است بحث جداگانه ای وجود دارد که در جای خود بدان پرداخته خواهد شد. اما مقربان کسانی هستند که مرتبه آنها از ابرار نیز بالاتر است، زیرا آنها توان این را دارند که کتاب ابرار را در «علیّین» مشاهده نمایند ﴿يَشهَدهُ المُقرَّبون﴾؛ یعنی مقرّبون کساني اند که از راز و رمز اَبرار باخبر هستند؛ اما در عین حال اصحاب سِرّ نیز هستند یعنی راز دیگران را به کسي بازگو نمي کنند.
بنابراین «مقربان» از آنچه در نامه اعمال دیگران ثبت می شود اطلاع دارند. بر این اساس اهل بیت (علیهم السلام) که در بالاترین درجه قرب الهی قرار دارند از نامه اعمال ما باخبرند، و دقیقا مطلع هستند که ما چه کارهایی را انجام می دهیم.

راه رسیدن به مقام مقرّبین
وجود مبارک امام حسن عسکري (ع) راه رسیدن به این مقام را به ما نشان داده است، اين از غُرر بيانات امام عسکري (سلام الله عليه) است که می فرماید: «إنّ الْوصُول إلي اللَّه عَزّ و جَلّ سَفرٌ لا يُدرَك إلّا بِامْتطاء اللّيل‏»[4]؛
مفهوم همه این سخنان آن است که ما از خدا دوريم! اما او در عين حال به ما بسیار نزدیک است﴿هو مَعكم أين ما كُنتم﴾[5]. روشن است که مراد از قرب و بعد در اینجا قرب و بعد مکانی نیست زیرا قرب و بعد مکانی جزء اضافه هاي «متوافقة الاطراف» است. يعني دو طرف به يک اندازه از هم فاصله دارند، به عنوان مثال؛ اگر «الف» به «باء» نزديک است، بدین معنا است که «باء» نیز به «الف» است. اما در قُرب و بُعد معنوي اين قُرب و بُعد جزء اضافه هاي «متخالفة الاطراف» است. یعنی ممکن است «الف» به «باء» نزدیک باشد اما «باء» از «الف» دور باشد، از همین رو اگر در قرآن کریم آمده است: ﴿يُنادونَ مِن مكانٍ بَعيد﴾[6]، بدان معنا نیست که خداوند نیز از آنها دور است، زیرا خداوند در دنیا و آخرت به همگان نزدیک است؛ ﴿هُو مَعكم أين ما كُنتم﴾، یا اينکه ﴿نَحنُ أقربُ إليه مِن حَبلِ الوَريد﴾[7]. بنابراین هر کس در دنیا از خدا دور باشد در آخرت نیز از او دور خواهد بود ﴿مَن كانَ في‏ هذهِ أعمى‏ فَهوَ في الآخرةِ أعمى‏ و أضلّ سَبيلا﴾[8].
پس بر اساس فرمایش امام حسن عسکري (ع)، راه رسيدن و قُرب الي الله فراوان است، ولي بهترين، نزديک‎ترين و آسان ترين آنها نماز شب است: «إنّ الْوصُول إلي اللَّه عَزّ و جَلّ سَفرٌ لا يُدرَك إلّا بِامْتطاء اللّيل»؛ رسیدن به مقام قرب الهی، سفری است که جز با شب زنده داری و عبادت شبانه حاصل نمی شود.
يک مسافر برای رسیدن به مقصد زاد و توشه و مرکب راهوار می خواهد، ره توشه سفر به سوی خداوند نیز بر اساس آيه سوره مبارکه «بقره»، تقوا است: ﴿تَزوَّدوا فَإنّ خَير الزّادِ التَّقوي﴾[9]، بنابراین مسافری که توشه و مَرکب نداشته باشد، لنگان لنگان مي رود، و آنکه لنگان لنگان می رود، با زحمت و مشقت زیاد به مقصد می رسد و ای بسا ممکن است هیچگاه به مقصد نرسد. در مسیر قرب الهی، آن کسی سواره است که تقوا دارد. بر اساس فرمایش امام یازدهم، مسافر این راه اگر بخواهد لنگان لنگان ادامه دهد، هیچگاه به مقصد نمی رسد، لذا عقل حکم می کند که باید یک مرکب خوب تهیه کرد و آن مرکب هم چیزی نیست جز نماز شب؛ «إنّ الْوصُول إلي اللَّه عَزّ و جَلّ سَفرٌ لا يُدرَك إلّا بِامْتطاء اللّيل‏». «إمْتطاء» مصدر باب افتعال است، «امْتَطَاءَ»؛ يعني «رَکبَ المَطِيّة»، «مَطيّة» آن مرکبِ راهوار را ميگويند. «امْتِطَاء»؛ يعني «أخذِ مَطِيّة»، فراهم کردن مرکب راه وار.
البته كسي كه جوان يا سالمند است سحر خيزي ممکن است براي او دشوار باشد، لذا می تواند مقداري از نماز شب را قبل از نصف شب بخواند و برخي ها هم مي توانند همه نماز شب را قبل از نیمه شب بخوانند؛ ولي در هر صورت اين مركب را بايد تهيه كرد. اين بيان نوراني امام عسكریف بر اساس همان آیه شریفه ای است که می فرماید: ﴿وَ منَ اللّيلِ فَتهَجّد به نافِلةً لكَ عَسي أن يَبْعثَكَ رَبّكَ مَقاماً مَحموداً﴾[10]؛ پيغمبر گرامی اسلام (ص) با همه مقاماتي كه داشتند و «أقرب الناس الی الله» بودند، ولي براي اينكه تتمّه راه را بهتر و سريع تر طيّ كنند، خدا به ایشان فرمود اگر می خواهي به مقام محمود كه شفاعت مطلق است بار يابي، نماز شب را حتماً بپا دار.
اگر رسول ما موظف است چنين مَركبي را تهیه نماید، ما نیز موظفیم که به او اقتدا کنیم و از او پیروی نماییم، چراکه فرمود: ﴿لَكم في رَسولِ اللّهِ أُسوةٌ حَسنة﴾[11]، پس ما مأمور به ائتساء هستيم. اين «ائتساء» همان است كه در عرف از آن به «تأسّي» ياد مي شود. «تأسّي كردن»؛ يعني كسي را اسوه خود قرار دادن. خداوند فرمود اسوه شما پيغمبر است شما ائتساء و تأسّي كنيد، اين مَركب را او دارد، ولی اگر عین آن مركب را به ما ندهند، قطعا مرکبی با درجه پایین تر را به ما خواهند داد.
بنابراین همه ما باید برای رسیدن به مقام مقرّبین تلاش نماییم، گام نخست در این مسیر آن است که باید همه کارهاي ما «قربةً الي الله» باشد.


[1] . سوره مطففين، آيات 18 – 21.
[2] . سوره واقعة، آيه27؛ ﴿وَ أَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِ﴾.
[3] . سوره مطففين، آيه 18.
[4] . بحار الأنوار(ط ـ بيروت)، ج75، ص380.
[5] . سوره حديد, آيه4.
[6] . سوره فصلت، آيه44.
[7] . سوره ق، آيه16.
[8] . سوره إسراء، آيه 72.
[9] . سوره بقره, آيه197.
[10] . سوره إسراء، آيه 79.
[11] . سوره احزاب، آيه 21.