در سایر رسانه ها | بایگانی
به گزارش خبرنگار معارف ایرنا
آیت الله جوادی آملی: معرفت گوهر اصلی انسان است
آیت الله عبدالله جوادی آملی، گوهر اصلی انسان را معرفت برشمرد و گفت که برخی علوم میهمان انسان هستند که باید با صاحبخانه هماهنگ شود.
به گزارش ایرنا
دیدگاهمان را در معرفت به اهل بیت (ع) جهانی کنیم
رئیس بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء گفت: نباید اهل بیت (ع) را در شیعه خلاصه کنیم بلکه باید آنها را برای همه انسان ها بخواهیم و دیدگاهمان را در معرفت نسبت به آنها جهانی کنیم.
به گزارش خبرگزاری شبستان
انتظار بدون مجاهده خیالی باطل است
خبرگزاری شبستان: آنکه به انتظاری تهی از رزم آوری و مجاهده، دل خوش می دارد و گمان می کند بی آمادگی برای جهاد و شهادت می توان منتظر موعود موجود بود، خیالی باطل دارد و کار انتظارش به سامان نخواهد رسید.
دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه
نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری در جامعه مدرن
حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه، از نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری درجامعه مدرن می گوید و تاکید می کند جامعه با دینی که ناروا و نادرست تعریف و خوانش می شود و به ناروایی هم تحمیل می شود، در تعارض است.
خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)
«تحریر رسالةالولایه»؛ نگرشی محققانه در حوزه عرفان اسلامی
«تحریر رسالةالولایه» اثر آیت‌الله العظمی جوادی آملی که برگزیده سی‌وچهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی
به گزارش خبر گزاری شفقنا
عقلانیت و اعتدال عنصر گمشده جوامع اسلامی است
از ویژگی های خالص بندگان از نظر قرآن اعتدال است و اعتدال یعنی میانه روی و حد فاصل میان افراط و تفریط که از نظر قرآن این اعتدال در همه چیز مطلوب است اما جوامع اسلامی چقدر به این امر پایبند هستند؟
به گزارش خبر گزاری تسنیم
ارزش انسان‌ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند
آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: از نگاه قرآن و اسلام بین زن و مرد تفاوتی نیست. ارزش انسان ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند.
به گزارش خبر گزاری آنا
آیت الله جوادی آملی: اگر خروجی نجف گرفته شود تمام حوزه‌های جهان تشیع می‌خوابد
آیت الله جوادی آملی گفت: در دیدار با آقایان شورای عالی مدیریت طرح کردم که اگر الان خدایی نکرده خروجی نجف را از ما بگیرند تمام حوزه های علمیه سراسر جهان تشیع خروجی ندارند.
به گزارش خبر گزاری حوزه
آيت الله العظمی جوادی آملی جامعه را با امر به معروف و خُلق حسن اداره كنيم
حضرت آيت الله جوادی آملی اظهار داشتند: وجود مبارك امام يازدهم مانند ائمه ديگر گرچه توفيق تشكيل حوزه علميه به صورت رسمي نداشتند اما با سيره علمي و عملي خود قرآن را به خوبی تفسير و مردم را به قرآن دعوت كردند.
به گزارش خبر گزاری شبستان
باور كنيم در كنار سفره امام زمان(عج) نشسته ايم
خبرگزاری شبستان: مرجع تقلید شیعیان گفت: این روزها ایام آغاز خلافت و ولايت مطلقه وجود مبارك وليّ عصر است! بهترين وظيفه منتظران، همان ادب است! ما بايد هر وقت كه حضرت(عج) ظهور كند، آماده باشيم .
ـــ ـــ



علم و اخلاق، اين دو امر مهم همچون دو بالي است كه جامعه را حفظ مي‌ كند. آنانكه بر كرسي علم نشسته اند بايد مباحث خود را عالمانه مطرح كنند، نه آنكه علمي سخن بگويند و عوامانه فكر كنند. همچنين آنانكه بر كرسي اخلاق نشسته اند بايد قلمشان متخلقانه باشد، نه آنكه از اخلاق سخن بگويند و غير اخلاقي بيانديشند. از همين رو آنانكه با قلم خويش دست به افشاگري مي زنند، ولو اخلاق را بهانه مي كنند، اما كارشان اخلاقي نيست، چراکه كارشان آميخته با هتك حرمتها و آبرو بردنهاي بسياري است.

خداوند سبحان در آغاز بعثت به دو امر مهم اشاره فرموده است:
    علم
    اخلاق
اين دو امر مهم همچون دو بالي است كه جامعه را حفظ مي‌ كند. آنانكه بر كرسي علم نشسته اند بايد مباحث خود را عالمانه مطرح كنند، نه آنكه علمي سخن بگويند و عوامانه فكر كنند. همچنين آنانكه بر كرسي اخلاق نشسته اند بايد قلمشان متخلقانه باشد، نه آنكه از اخلاق سخن بگويند و غير اخلاقي بيانديشند. از همين رو آنانكه با قلم خويش دست به افشاگري مي زنند، ولو اخلاق را بهانه مي كنند، اما كارشان اخلاقي نيست، چراکه كارشان آميخته با هتك حرمتها و آبرو بردنهاي بسياري است.
بنابراين عالِمي كه علمي سخن مي گويد و عرفي مي انديشد و معلم اخلاقي كه از اخلاق سخن مي گويد و غير اخلاقي مي انديشد، هيچگاه به مقصد نمي رسد.


پيوند علم با اخلاق در قرآن کريم
با نگاهي به نخستين آياتي كه بر پيامبر نازل شده است، در مي يابيم كه خداوند در اين آيات، ابتدا بر روي علم انگشت گذاشته است: ﴿إقرَأ و رَبّك الأكرَم ٭ الَّذي عَلَّم بالقَلم ٭ علَّم الإنسانَ ما لم يَعلم‏﴾[1].
يعني خداوند در طليعه وحي، از علم و قلم و انديشه، سخن گفته است، و پس از آن ما را به اخلاق دعوت كرده است؛ ﴿أ لَم يَعلَم بِأنّ اللّهَ يَري﴾[2]، مگر انسان نمي داند كه در محضر ذات اقدس اله قرار دارد؟
از طرفي انسان از آن رو كه انسان است جامه كرامت در بر دارد، و خداوند كه در ابتداي وحي خود را «أكرم» معرفي نموده است؛ ﴿إقرَأ و رَبّك الأكرَم﴾، بدان معنا است كه درس كرامت به انسان مي دهد و انسان در كلاس درس يك كريم نشسته است.
بر اساس اين آيات مي توان دريافت كه «كرامت و اخلاق» با «انديشه و قلم» آميخته است. لذا آنکه در وادي انديشه قلم مي زند، ابتدا بايد متخلق شود. بر این اساس آنانکه با قلمشان ديگري را مي رنجانند، به هيچ رو اخلاقي سخن نمي گويند.
بنابراين بر اهل قلم و انديشه فرض است كه در گام نخست به تهذيب خويش بپردازند، تا در صحنه قيامت بتوانند پاسخ گوي عملكرد خود باشند.


فعاليت در فضاي حقيقي و نه مجازي
فعاليت اهالي قلم در واقع در فضاي حقيقي صورت مي گيرد نه در فضا مجازي، زيرا در عالمِ واقع، فضاي مجازي وجود ندارد، و اصطلاحي كه تحت عنوان «فضاي مجازي» مشهور شده است، حقيقت ندارد. زيرا فضايي كه در آن انديشه، نقل و انتقال مي يابد يك فضاي حقيقي است. بنابراين ما با فضاي حقيقي روبرو هستيم. از طرفي آنچه مي تواند اثر بگذارد و اثر بپذيرد، حقيقت است نه مجاز، چراكه از مجاز كاري ساخته نيست.
لذا چنانچه روشن شد ما با فضاي حقيقي سر و كار داريم نه فضاي مجازي، از همين رو ديگر نبايد تعبير «فضاي مجازي» را براي عالم حقيقت به كار ببريم.


اهميت قلم و نگارش
كار قلم و نگارش، نزد خداوند آنقدر اهميت دارد كه خدواند در قرآن كريم، به مكتوبات قسم ياد كرده است؛ ﴿ن و القَلمِ و ما يَسطُرون﴾[3]، يعني خداوند به تمام كلمات و سطرهايي كه به وسيله صاحب قلم مسطور مي شود، قسم ياد كرده است. قسم قرآن هم بنابر تعبير لطيف مرحوم علامه طباطبايي، بر خلاف قسم هاي ديگر است. زيرا قسم هايي كه در محاكم به كار برده مي شود در مقابل دليل است ولي قسم هاي قرآن به خودِ دليل است، يعني به خود دليل قسم ياد مي شود. لذا آنجا كه سخن از علم و فضايل باشد، به خود علم و اسباب نگارش علم قسم مي خورد. پس علم يك واقعيت خارجي است و همچون نوري است كه هرجا گسترده شود، روشني به همراه او مي آيد.


اهميت فضاي فرهنگي
فعاليت در فضاي فرهنگي يكي از بهترين و برترين كارهاي است که انسان مي تواند انجام دهد، اما فعاليت صحيح در اين فضا بايد از درون خود انسان آغاز شود:
گر شود دشمن دروني نيست ٭٭٭ باكي از دشمن بروني نيست
بر اساس فرمايش پيامبر اسلام؛ «تنها دشمن انسان مرگ اوست»، زيرا مرگ خط آخر است. اما در نهايت اين انسان است كه در حقيقت مرگ را مي ميراند و انسان وقتي مرگ را ميراند، بر اساس بيان نوراني حضرت سيد الشهداء كه فرمود: «ما الموت الا قنطره»[4]، روشن مي شود كه مرگ در واقع زير پاي انسان است نه اينكه روبرو يا بالاي سر او باشد. چراكه انسان روي مرگ پا مي گذارد و به سوي ديگر مي رود. حال وقتي انسان به اين باور رسيد كه او مرگ را مي ميراند، در تمام گفتار، رفتار و كردارش به مراقبه مي پردازد و اخلاقي مي شود.


نقش اخلاص در تعالي اهل قلم
اگر در همه فعاليت هاي اهالي قلم، خلوص وجود داشته باشد، كار آنها معطر خواهد شد، و كار معطر باعث جذب ديگران مي شود. زيرا خود خلوص آنقدر معطر است كه نياز نيست كسي به دعوت بپردازد، بلكه خود خلوص چنان جاذبه اي دارد كه همه را به سوي خود دعوت مي كند. انسان مادامي كه چشم و گوش جانش بسته نباشد، مشتاق انسان هاي خوب است. در قرآن كريم نيز آمده است: ﴿فَألهَمَها فُجورَها و تَقواها﴾[5]. از همين رو اگر يك اهل قلمي خالصا لوجه الله قلم بزند، همه به او ارادت پيدا مي كنند.
پس قلم طيب و طاهر چنان است كه خود معطر است و نيازي نيست كه ديگران بگويند و نياز نيست كه براي آن تبليغ شود.
در آخر متذکر مي شويم که كار نگارش و قلم زني كار مهم و بسيار پر بركتي است، زيرا منجر به پرورش فكر و انديشه مي شود و از اهالي قلم نيز انتظار مي رود چنان قلم و نگارشي داشته باشند كه خداوند سبحان بتواند به آن سوگند ياد كند.
برگرفته از صحبت هاي حضرت استاد در ديدار با اعضاي علمي «انجمن انديشه و قلم»



[1] . سوره علق، آيات 3 - 5.

[2] . سوره علق، آيه 14.

[3] . سوره قلم، آيه 1.

[4] . معاني الاخبار، ص 288.

[5] . سوره شمس، آيه 8.