در سایر رسانه ها | بایگانی
به گزارش خبرگزاری شفقنا
حضرت آیت الله جوادی آملی: ما حق نداریم اسلامی حرف بزنیم ولی قارونی فکر کنیم
شفقنا- حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: آنچه در مسئله توحید مشکل ماست یا قارونی فکر کردن است یا فرعونی فکر کردن، مشکل ما همین دو غُدّه است؛ یا ما هر کار خیری که انجام دادیم خودمان را می‌بینیم و آن مبدأ خلاّق و فیاض را نمی‌بینیم!
به گزارش خبرنگار خبرگزاری«حوزه»
ای کاش جناب پاپ متوجه می شد که مهدی(عج) کیست/تفسیر و نهج البلاغه مهجور هستند
فرشتگان نه توان شاگردی بلاواسطه را دارند و نه حد وجودی را دارند که در حد علم، قدرت فراگیری داشته باشند
به گزارش خبرنگار معارف ایرنا
آیت الله جوادی آملی: معرفت گوهر اصلی انسان است
آیت الله عبدالله جوادی آملی، گوهر اصلی انسان را معرفت برشمرد و گفت که برخی علوم میهمان انسان هستند که باید با صاحبخانه هماهنگ شود.
به گزارش ایرنا
دیدگاهمان را در معرفت به اهل بیت (ع) جهانی کنیم
رئیس بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء گفت: نباید اهل بیت (ع) را در شیعه خلاصه کنیم بلکه باید آنها را برای همه انسان ها بخواهیم و دیدگاهمان را در معرفت نسبت به آنها جهانی کنیم.
به گزارش خبرگزاری شبستان
انتظار بدون مجاهده خیالی باطل است
خبرگزاری شبستان: آنکه به انتظاری تهی از رزم آوری و مجاهده، دل خوش می دارد و گمان می کند بی آمادگی برای جهاد و شهادت می توان منتظر موعود موجود بود، خیالی باطل دارد و کار انتظارش به سامان نخواهد رسید.
دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه
نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری در جامعه مدرن
حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه، از نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری درجامعه مدرن می گوید و تاکید می کند جامعه با دینی که ناروا و نادرست تعریف و خوانش می شود و به ناروایی هم تحمیل می شود، در تعارض است.
خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)
«تحریر رسالةالولایه»؛ نگرشی محققانه در حوزه عرفان اسلامی
«تحریر رسالةالولایه» اثر آیت‌الله العظمی جوادی آملی که برگزیده سی‌وچهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی
به گزارش خبر گزاری شفقنا
عقلانیت و اعتدال عنصر گمشده جوامع اسلامی است
از ویژگی های خالص بندگان از نظر قرآن اعتدال است و اعتدال یعنی میانه روی و حد فاصل میان افراط و تفریط که از نظر قرآن این اعتدال در همه چیز مطلوب است اما جوامع اسلامی چقدر به این امر پایبند هستند؟
به گزارش خبر گزاری تسنیم
ارزش انسان‌ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند
آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: از نگاه قرآن و اسلام بین زن و مرد تفاوتی نیست. ارزش انسان ها به روح آنهاست و روح زن و مرد هیچ تفاوتی با هم ندارند.
به گزارش خبر گزاری آنا
آیت الله جوادی آملی: اگر خروجی نجف گرفته شود تمام حوزه‌های جهان تشیع می‌خوابد
آیت الله جوادی آملی گفت: در دیدار با آقایان شورای عالی مدیریت طرح کردم که اگر الان خدایی نکرده خروجی نجف را از ما بگیرند تمام حوزه های علمیه سراسر جهان تشیع خروجی ندارند.
ـــ ـــ



انسان كامل معصوم همانند حضرت سیدالشهداء(ع) جامع عالَم و آدم است. اگر برخی از عالمان دینی جامع معقول و منقول، و بعضی جامع معقول و مشهود، و گروه اندكی نیز جامع معقول و منقول و مشهودند، هیچ عالِم عادی، جامع عالم كبیر و صغیر و واجد جهان و انسان نیست؛

حسین بن علی (ع)، انسان کامل معصوم
انسان كامل معصوم همانند حضرت سیدالشهداء(ع) جامع عالَم و آدم است. اگر برخی از عالمان دینی جامع معقول و منقول، و بعضی جامع معقول و مشهود، و گروه اندكی نیز جامع معقول و منقول و مشهودند، هیچ عالِم عادی، جامع عالم كبیر و صغیر و واجد جهان و انسان نیست؛ تنها انسان كامل معصوم است كه واجد هر دو عالَم و جامعِ هر دو جهان ـ یعنی عالَم و آدم ـ است.
انسان كامل معصوم(ع) نظیر حسین بن علی(ع) از كرامت راستین برخوردار است، زیرا گذشته از خلافت بیرونی، صاحب خلافت درونی است و امانت خلافت را كه حمل آن، نه مقدور مَلَك است و نه میسور فَلَك، به خوبی حمل كرده است، و همان‌گونه كه تعلیم اسمای حسنای الهی به خوبی نصیب وی شد، تعلیم و الهام فجور و تقوای نفس نیز كاملاً بهره وی قرار گرفت. انسان كامل معصوم، مانع تمرّد شیطان می‌شود و او را رام می‌کند، تا به حریم اخلاص وی كه از «مخلَصین» قرآنی است راه نیابد. هویت پاك و قدسی او كه از اصلاب شامخ و ارحام مطهر گذشته است،مصون و از رِجْس جامه‌های سیاه ستم و جام‌های آلوده جَور معصوم است، لذا در صیانت از مقام والای خلافت خود می‌کوشد تا تمام شئون اندیشه و انگیزه را تحت هدایت فطرت قرار دهد و چنین مترنّم می‌شود: ﴿اِنَّ صَلاتی و نُسُكی و مَحیای و مَماتی لِلهِ رَبِّ العـالَمین﴾[1].
از همین رو فرشته عقل و عدل در ساحت قدس نظری او خاضع شده، و اهرمن شهوت و غضب كه در مدار هوا می‌گردند، هماره مخذول و منكوب گشته‌اند.
چنین امام همامی، چونان سیدالشهداء(ع) جامع جهان كبیر و صغیر، مسجود مَلَك و عقل و قبله مُلك و ملكوت و مطاف ناسوت و جبروتِ امكانی (نه وجوبی) است. بنابراین جامه خلافت الهی، تنها بر اندام رسای او و جام ولایت فقط در دست وی زیبنده است.

بذل نفس و ایثار نفیس
سلطنت عشق‌محور و بذل نفس و ایثار نفیس، وقف سلیمان كربلا است، به‌گونه‌ای كه نه تنها «لا ینبغی لأحدٍ من بعده» بلكه «لم ینبغ لأحدٍ مِنْ قبله»؛ نه از هبوط آدم تا كربلا و نه از كربلا تا تبدیل زمان و زمین به ساحت و صحنه معاد، مقدّر و مقدور كسی نبود و نیست و نخواهد بود، زیرا سالمند و میانسال و نوسال، زن و مرد، سیاه و سفید، ضحایایی بودند كه در قربانی به صف ایستاده و احرام بستند و با خون وضو گرفتند و در محراب قرب فرائض و نوافل تلبیه گفتند و شهادت را تسخیر كردند، و مسخّر نمودن اسارت را به زینب كبرا(س) و دیگران سپردند و آن ذوات قدسی به رهبری سیدالساجدین(ع) اسارت را اسیر كردند و بر آن مسلّط شدند و زنجیر و طناب را به بند كشیدند. چنان‌كه مَجلِسَین دولت خودكامه اَموی را در كوفه و شام به سخره گرفتند و هماره به تماشای جمال و جلال الهی مستغرق شدند و موحّدانه نغمه «ما رأیتُ إلاّ جمیلاً»[2] سر دادند و چیزی غیر از هنر شهادت الهی و اسارت دینی و زیبایی نثار در راه خدا و ظرافت ایثار برای او را ندیدند و چنین با عمل سرودند: رسد آدمی به جایی كه به جز هنر نبیند!
فضایل سید الشهداء و شهدای کربلا
زیارت‌های مأثور حضرت سیدالشهداء شمه‌ای از فضائل و فواضل آن ذات مقدّس و صحابه كِرام و شهدای گرامی كوثر كربلا، نیز مقداری از وظایف علاقه‌مندان قرآن و عترت را به همراه دارد. برای نمونه، بخش كوتاهی از آن ارائه می‌شود:
شاهدانِ كربلا به ویژه سالار آنان، ثارُ الله‌اند؛ یعنی خون آن‌ها در راه خدا نثار شد و خداوند نیز خون‌خواه آن‌ها و ولی دم آنان است. راز صعود این‌گونه از خون‌ها كمال تقوا و اخلاص شهدای آن است. وقتی خدا وعده نیل تقوای صاحبان قربانی معهود را به خود یاد می‌كند: ﴿لَن ینالَ اللهَ لُحومُها و لا دِماؤُها و لـكِن ینالُهُ التَّقوی مِنكُم﴾[3] حتماً نیل تقوای قربانی شهادت به خدا مطرح است و عنوان «نیل» برتر از عنوان «صعود» در آیه ﴿اِلَیهِ یصعَدُ الكَلِمُ الطَّیبُ و العَمَلُ الصّـالِحُ یرفَعُهُ﴾[4] است.
ابدان شهداء به ویژه شهیدان كربلا طیب و طاهر معنوی بوده و مایه طِیب و طهارت و بركت زمینی‌اند كه در آن آرمیده‌اند: «طبتم و طابت الأرض التی فیها دفتم»[5]. روشن است كه سرزمین طیب به اذن خدا میوه طیب می‌دهد: ﴿و البَلَدُ الطَّیبُ یخرُجُ نَباتُهُ بِاِذنِ رَبِّهِ﴾[6] و ثمر شیرین شجرِ روییده از بوستان طیب، همان عقل علمی و عدل عملی است؛ یعنی كشور شهداء مهد كمال همه‌جانبه است.
شهدای كربلا به امامت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و داعیان امّت اسلامی و جوامع بشری به سوی خدا بودند، با روش‌های نبوی(ص): «اشهد انّك قد اَقَمْتَ الصلاة ...» و دعوت «الی سبیل ربّك بالحكمة و الموعظة الحسنة»[7]، به قرب فرائض و نوافل باریافته و به كمال آن رسیده، از همین رو در زیارت وی گفته می‌شود: «السلام علیك یا من رضاه من رضی الرحمن و سخطه من سخط الرحمن»[8].

قیام بر حق
قیام حسینی همانند نهضت دیگر اولیای الهی براساس حق انجام گرفت. دیگران می‌پنداشتند که در نظام طبیعت ضعیف پایمال است و قوت و ضعف را هم در محور طبیعت و ماده ارزیابی می‌کردند و می‌پنداشتند که هر موجودی از امکانات مادی برخوردار باشد نیرومند و هر فاقد امکانات مادی ضعیف است و بر همین مبنا نظام‌ها را استوار و حکومت‌ها را تأسیس می‌کردند؛ ولی سخن انبیا این بود که حق در جهان ثابت و ماندگار و باطل پایمال و نابود شدنی است و براین‌پایه قیام کردند و پیروز شدند و سران ستم نیز بر اساس پنداری خروج کردند و شکست خوردند.
چنان‌که از نامه‌ها و خطابه‌های سالار شهیدان(ع) برمی‌آید، قیام آن حضرت مبنایی داشت و بنایی، چنان‌که خروج امویان نیز چنین بود: آن حضرت معتقد بود در نظام هستی، حق پیروز و باطل محکوم به شکست است و قیامش بر همین اساس بود؛ امویان هم معتقد بودند هر کس قدرت مادی دارد پیروز است و کسی که از قدرت مادی برخوردار نیست محکوم به شکست است. این دو طرز فکر که از دو نوع جهان‌بینی نشئت می‌گیرند، در گذشته بوده و در آینده هم هستند؛ ولی تداوم فكر باطل از سنخ استمرار علف‌های هرز است كه همواره گسیخته‌اند.
گفتنی است كه حسین بن علی(ع) به شهادت نرسید تا شفیع شود و ما به بهشت برویم، زیرا این تفكر همان تفكر باطل مسیحیت است و طرداً و عكساً مانع و جامع نیست و دیگر ائمّه(ع) هم كه در كربلا حضور نداشتند، همانند حسین بن علی(ع) حق شفاعت دارند و كسانی هم كه در كربلا بودند به مرتبه آن حضرت نمی‌رسند، بنابراین حق شفاعت یك مسئله و پیام كربلا مسئله دیگری است و به فرموده حضرت امام رضا(ع) همواره باید امر ائمّه(ع) را زنده نگه‌داشت: «رحم الله عبداً أحيا أمرنا»[9].

اندیشه الهی
نهضت سالار شهیدان(ع) برای این بود كه همه انسان‌ها و ملت‌ها هم به حقوق به رسمیت شناخته شده خود آگاه شوند و آن را استیفا كنند و هم حقوق مُسلّم دیگران را به رسمیت شناخته و ادا كنند و برتر از آن اهل احسان و گذشت كریمانه باشند.
سالار شهیدان آنچه در اختیار داشت ایثار و نثار كرد تا جامعه موحد باشد و الهی بیندیشد و این پیام همه انبیا و وارثان انبیا(ع) است و چنان‌كه در زیارت وارث آمده است، حسین بن علی(ع) وارث همه انبیاست[10]؛ یعنی تلخی‌هایی كه پیامبران چشیدند، آن حضرت چشید و مبارزاتشان را پی گرفت و كامیابی و موفقیت آن رهبران آسمانی را هم تجربه كرد و اگر نوح و توفانی در كار بود، در كربلا هم چنین توفانی رخ داد، و همان‌گونه كه ابراهیم(ع) در آتش نمرود افكنده شد، وجود مبارك سالار شهیدان هم آن آتش نمرودی را تحمل كرد و خیمه‌های خود را یكجا طعمه حریق خواست و فرزندان او در آن آتش آسیب دیدند[11] و اگر خطرهایی برای كلیم حق(ع) وجود داشت، آن بزرگوار هم با همانند آن‌ها روبه‌رو شد؛ نیز نظیر رنجی را كه به مسیح(ع) رسید، آن حضرت نیز تحمل كرد و پیامی كه از نوح، ابراهیم، كلیم و مسیح(ع) به جوامع بشری رسید، از عاشورای حسینی نیز تلقّی گردید، ازاین‌رو در زیارت آن حضرت عرض می‌كنیم: «السلام عليك يا وارث آدم... يا وارث نوح... يا وارث إبراهيم... يا وارث موسي... يا وارث عيسي...»[12].

عدم غفلت از پیامهای سازنده عاشورا
از پیام‌های سازنده زیارت عاشورا نباید غفلت كرد؛ پیام‌هایی مانند؛ «إني سلم لمن سالمكم و حرب لمن حاربكم»[13]. امروز و در دوران معاصر، مانند یزید در بسیاری از كشورهای اسلامی حكومت می‌كنند و ملت و ملّیت را رایگان به بیگانگان می‌فروشند. اكنون اگر وجود مقدّس و مبارك سالار شهیدان در جامعه می‌بودند، اجازه نمی‌دادند مسلمانان این‌گونه در سراسر جهان قتل عام شوند، زیرا آن امام مظلومِ ظلم‌ستیز فرمود: من با هر كس «مانند یزید» است مخالفم: «و علي الاسلام السلام إذ قد بليت الأُمة براعٍ مثل يزيد»[14] و تنها سخن آن حضرت درباره شخص یزید پلید نبود. در زیارت جامعه كبیر نیز جمله «محقق لما حققتم مبطل لما أبطلتم»[15] بدین معنا است كه هر معرفت بلندی را كه شما خاندان وحی تحقیق كردید، ما نیز محقّق آن هستیم و هر چه را شما باطل دانستید، ما نیز ابطال می‌كنیم؛ یعنی هر حكومت باطلی را كه شما بر انداختید، ما نیز در براندازی مثل آن تلاش می‌كنیم و هر حكومتی را كه شما پی‌ریزی كردید، ما نیز در پی‌ریزی آن می‌كوشیم.



[1] . سوره انعام، آیه 162.

[2] . اللهوف، ص160.

[3] . سوره حج، آیه 37.

[4] . سوره فاطر، آیه 10.

[5] . مصباح المتهجّد، ج2، ص723.

[6] . سوره اعراف، آیه 58.

[7] . الكافی، ج4، ص574.

[8] . كامل الزیارات، ص213.

[9] . عیون اخبار الرضاع، ج1، ص 307؛ وسائل الشیعه، ج27، ص92.

[10] . مصباح المتهجّد، ج2، ص 720.

[11] . اللهوف، ص 132.

[12] . مصباح المتهجّد، ج2، ص720.

[13] . كامل الزیارات، ص177.

[14] . اللهوف، ص24.

[15] . البلد الأمین، ص297.