دیگر اخبار | بایگانی
آیت الله العظمی جوادی آملی:
روز مباهله را یك روز علمی تلقّی كنید/ لزوم توجه مجامع علمی به بزرگداشت روز مباهله
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی با تاکید بر گرامیداشت روز مباهله اظهار داشتند: جریان مباهله واقعه بسیار مهمی است که 24 ذیحجّه به وقوع پیوسته است و این روز را همه ما چه حوزوی و چه دانشگاهی باید گرامی بداریم چرا که این روز از...
منتشر شد؛
مجموعه ارزشمند «سلونی قبل ان تفقدونی؛ تحریر نهج البلاغه» آیت الله العظمی جوادی آملی
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: کتاب ارزشمند «سَلُونِی قَبْلَ أَن ْتَفْقِدُونِی، تحریر نهج البلاغه» به قلم حکیم متأله آیت الله العظمی جوادی آملی، به زیور طبع آراسته شد.
مقاله پژوهشی؛
تحلیل و مقایسه رابطه عقل و نقل از دیدگاه ابن‌تیمیه و آیت‌ الله جوادی آملی
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: در جدیدترین شماره از دوفصلنامه علمی پژوهشی حکمت اسراء مقاله ای با عنوان « تحلیل و مقایسه رابطه عقل و نقل از دیدگاه ابن‌تیمیه و آیت‌الله جوادی آملی» به چاپ رسیده است.
شماره سی ام «دوفصلنامه علمی پژوهشی حکمت اسرا» آماده چاپ شد
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به همت مدیریت نشریات پژوهشگاه علوم وحیانی معارج، شماره سی ام «دوفصلنامه علمی پژوهشی حکمت اسرا» آماده چاپ شد.
حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی ‌جوادی آملی:
بزرگی و عظمت ملاصدرا به بزرگی اندیشه اوست/صدرالمتألهین هیچ محدوده ای برای علم قائل نشد
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت اول خرداد ماه روز بزرگداشت ملاصدرا مراسم بزرگداشتی از سوی مجمع عالی حکمت شعبه شیراز در این شهر برگزار شد. حجت الاسلام و المسلین دکتر مرتضی جوادی آملی در این همایش در سخنانی به تبیین ابعاد مختلف شخصیت علمی...
گزارش تصویری؛ آئین بزرگداشت ملاصدرا در شیراز برگزار شد
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: همزمان با اول خرداد، روز بزرگداشت ملاصدرا، آئین بزرگداشت بنیانگذار حکمت متعالیه، حکیم صدر المتالهین، فیلسوف شهیر قرن دهم هجری قمری، با حضور گسترده اصحاب اندیشه و فلسفه‌دانان، متولیان فرهنگی و هنرمندان، در زادگاهش شهر شیراز ...
به همت پژوهشگاه معارج؛
نشست علمی «ادراک ناپذیری ذات الهی با تاکید بر دیدگاه آیت الله العظمی جوادی آملی» برگزار شد
نشست علمی «ادراک ناپذیری ذات الهی با تاکید بر دیدگاه آیت الله العظمی جوادی آملی» به همت پژوهشگاه معارج، با حضور جمعی از محققین و پژوهشگران، در سالن جلسات بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء بر گزار شد.
به همت پژوهشگاه علوم وحیانی معارج؛
نشست علمی «بررسی راهکارهای انتقال آموزه های اسلام به غرب» برگزار شد
نشست علمی «بررسی راهکارهای انتقال آموزه های اسلام به غرب» با حضور حجت الاسلام و المسلمین دکتر رضوی راد رئیس انستیتو علوم انسانی و اسلامی هامبورگ و جمعی از پژوهشگران پژوهشگاه علوم وحیانی معارج در سالن کنفرانس بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار...
در پی عقد تفاهم نامه همکاری های علمی پژوهشی، صورت گرفت:
ارتباط اینترنتی کتابخانه آستان قدس رضوی و بنیاد بین المللی اسراء
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: در پی امضای تفاهم نامه همکاری های مشترک علمی و پژوهشی بين «بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی» و «بنياد بین المللی علوم وحیانی اسراء»، ارتباط اینترنتی کتابخانه پژوهشگاه معارج وابسته به بنیاد اسراء و کتابخانه آستان قدس...
تجلیل از حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی به مناسبت روز معلم
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: جمعی از شاگردان حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی به مناسبت روز معلم، پیش از شروع درس خارج فقه معظم له در مسجد اعظم قم، از مقام علمی استاد خود تجلیل به عمل آوردند.
ـــ ـــ



اشتياق به حيات دائم و نيز سلامت مستمر، در نهان همگان نهادينه شده است؛ نه كسي فاقد آن است و نه كسي را مي توان بر آن ملامت كرد، زيرا مطلب فطري فراگير است و از آسيبِ قدح مصون.

اشتياق به حيات دائم و نيز سلامت مستمر، در نهان همگان نهادينه شده است؛ نه كسي فاقد آن است و نه كسي را مي توان بر آن ملامت كرد، زيرا مطلب فطري فراگير است و از آسيبِ قدح مصون.

از طرفی روشن است که دنيا بستر آزمون و حوزه امتحان است و هر آزمايشي براي رسيدن به مقصد، و هر امتحاني براي نيل به مقصود؛ دوام آزمايش و استمرار امتحان، همانند دورِ باطل، عاطل خواهد بود.

هرچند عمرِ طولاني و سلامتِ دورانِ كهنسالي، مطلوب و نيز ميسور است و رسالتِ فنّ شريفِ طبّ از يك سو و مراقبت دستور پزشكي طبيبان حاذق از سوي ديگر، تأمين همين ايده فرخنده است؛ ليكن انسانِ مهاجر، هرگز در كارگاهِ طبيعت نخواهد ماند، بلكه مشتاق بارگاه فراطبيعت است و تخيّل زندگي جاودانه در اين دامگه، خطاي در تطبيق است. چون آنچه در درون هركسي تعبيه شد، شوق به جهان ابد، يعني معاد و رجوعِ به ديدار خداي سرمدي است؛ نه فسيل شدن در دنيا.

نه چنان مرگي كه در گوري روي ٭٭٭٭ مرگ تبديلي كه در نوري روي[1]

قرآن حكيم كه تحرير جهان، انسان و پيوند اين دو را به عهده دارد، انسان را مرغ باغ ملكوت مي داند كه با اعلام ﴿و مَن نُعَمِّرهُ نُنَكِّسهُ فِي الخَلقِ اَفَلا يَعقِلون﴾[2]، ترغيب به عقل مداري را به همراه دارد. چون اميد و شادابي را در گروِ روحِ سالمْ دانسته، زمينه سرور دائمي جهان جاويد را فراهم مي كند.

از جهان مرگ سوي برگ رو ٭٭٭٭ چون بقا ممكن بود فاني مشو[3]

حكمت متعاليه نه تنها روح را جسمانية الحدوث و روحانية البقاء مي داند، بلكه انديشه علمي و انگيزه عملي را نيز حدوثاً جسماني و بقائاً روحاني مي شمارد. لذا راهروان كوي حق مي كوشند، با تغذيه حلال و معتدل، سلامت هويت خويش را با علم صائب و عمل صالح تأمين نمايند كه دوران پيري را با برنامه سپري كنند و سرانجام به جاي قربان شدن، قرآن گردند.

هركه كاه و جو خورد، قربان شود ٭٭٭٭ هركه نور حق خورد، قرآن شود[4]

پژوهش كه نوعي طلب دانش است، به عنوان فريضه ديني مطرح است. گستره زماني و پهنه زميني اين دستور الهي، در گفتمان دو رهبر آسماني مشهود است؛ موساي كليم(عليه‌السلام) در پژوهش علم تأويل، به دنبال خضر(عليه‌السلام)، عزم رحيل كرد و چنين فرمود: ﴿لا  اَبرَحُ حَتّي اَبلُغَ مَجمَعَ البَحرَينِ اَو اَمضِي حُقُبا﴾[5]؛ من از سَير دست بر نمي دارم، تا به محلّ برخورد آن دو دريا، يا نزديك به يك قرن راه پويم.

تحقيق، گاهي سمعي و بصري است كه متزمّن و متمكّن است و گاهي عقلي و قلبي است كه خارج از حوزه زمان و بيرون از قلمرو زمين است، بلكه با عمق عقل يا ژرفاي دلْ، معقولْ يا مشهودْ مي شود؛ هر چند صاحبدل، پاي پژوهشِ صاحب نظر را چوبين مي داند؛ ليكن ارباب سَمْع و بَصَر، بال اصحاب پژوهش عقلي را نيرومند و تيز پرواز مي يابند.

نيست در چنبر نُه چرخ يكي پروين بيش ٭٭٭٭ هست پروين كده هر چنبري از عنبر تو[6]

اسلام كه خود فرهنگ مدار و عقل محور است، دانش پژوهي را ارج مي نهد و باور بي تحقيق را سرابِ بي اثر دانسته، ايمان پژوهنده را سَرِ آب ثمر بخش مي شمارد. نمودار اين مطلب سامي را، مي توان از قرآن حكيم آموخت، زيرا دانش يا به سوي اثباتِ حق حركت مي كند، يا به جهت نفي باطل، يعني آنچه در نهان يك دانشور مطرح است يا تصديق چيزي است يا تكذيب چيزي. دستور صريح كتاب آسماني اين است كه هر كدام از اين دو عنصر ياد شده، بايد محقّقانه باشد.

پيام آيه ﴿و لا تَقفُ ما لَيسَ لَكَ بِهِ عِلم اِنَّ السَّمعَ و البَصَرَ و الفُؤادَ كُلُّ اُولئِكَ كانَ عَنهُ مَسئولا﴾[7] اين است كه تا چيزي براي تو ثابت نشد و تو به آن علم پيدا نكردي، پيروي نكن، زيرا هركدام از ابزارهاي علمي مزبور، مورد بازخواست قرار مي گيرند و از انسان درباره آن ها پرسش و سؤال مي شود.

و پيام آيه ﴿بَل كَذَّبوا بِما لَم يُحيطوا بِعِلمِهِ و لَمّا يَأتِهِم تَأويلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم فَانظُر كَيفَ كانَ عقِبَةُ الظّلِمين﴾[8] نيز اين است كه تبهكارانِ اعتقادي، چيزي را تكذيب كرده اند كه به آن احاطه علمي نداشتند (بدون پژوهش و تحقيق به نفي مطلبي مبادرت ورزيده اند). كژ انديشانِ تاريخ گذشته نيز به همين روال، پيامبران قبلي را تكذيب كرده اند. آنچه از اين دو آيه و مانند آن بر مي آيد، ضرورت پژوهش در قبول و نكول مطالب است. در اين راستا، فرقي بين دانش تجربي و علم تجريدي، و تفاوتي بين علم طبيعي و دانش فراطبيعي نيست.

از منظر اسلام، دانشي معقول و علمي مقبول است كه در حدّ نصاب لازم، مبادي و مباني، علل و علائم، ادلّه و شواهدِ عيني و علمي چيزي جست وجو شده و كشف گردد، آنگاه به وجود يا عدم آن حكم كرد. توليد علم، جنبش نرم افزاري، بومي كردن علم و خودكفايي اين مرز و بوم، در گرو پژوهش روشمند است.

فتواي شرع مبين، حركت در مدار تحقيق است؛ نه ركود در خوابگاه تقليد. جامعه مصرف كننده، جام استقلال را نمي بيند و جامه آزادي را در برنمي كند.

هان اي خردورزان! حكيمانِ ادب پرورِ ايران زمين چنين سروده اند:

تن چو گِرد باده گشتم كم گرايم گِردِ باد ٭٭٭٭ آسماني كرده باشم آسيايي چون كنم[9]

ساليان متمادي، خردمندان اسلامي صبغه آسماني داشتند. استعمار از يك سو، استبداد از سويي، استثمار از سوي سوم و استعباد از سوي چهارم، ملّت را آسيايي كرده اند. اكنون كه به يُمن انقلاب ديني و به بركت نثار شهيدانِ به خون خفته و ايثارِ جانبازان به بستر آرميده، صلاي آسماني شدنِ مهندسان فرهنگي كشور به گوش مي رسد، همگان بكوشيم در طرح جامع علمي و تنظيم هندسه پژوهشي و تدوين منشور تحقيق، ايران اسلامي را به جايگاه اصلي او برسانيم. بايد عنايت كرد كه عالم و آدم، همگي جست وجوگر و پژوهنده اند، لذا آن را جهان و اين را روان ناميده اند.

زير و زَبَر عالَم بهر طلب است اَرْ ني ٭٭٭٭ تنگا كه زمينستي لنگا كه زمانستي[10]

 



[1] ـ مثنوي معنوي، دفتر ششم، بيت739.

[2] ـ سوره يس، آيه 68.

[3] ـ مثنوي معنوي، دفتر پنجم، بيت 1147.

[4] ـ مثنوي معنوي، دفتر پنجم، بيت 2478.

[5] ـ سوره كهف، آيه 60.

[6] ـ ديوان حكيم سنائي، ص997.

[7] ـ سوره اسراء، آيه 36.

[8] ـ سوره يونس، آيه 39.

[9] ـ ديوان حكيم سنائي، ص393.

[10] ـ ديوان حكيم سنائي، ص624.